Pigmejski jeż afrykański

Coraz więcej osób poszukuje oryginalnego zwierzęcego pupila, czasem jest to spowodowane modą, czasem twierdzeniem, że psy i koty są zbyt absorbujące. Jeśli ktoś lubi obserwowanie zwierząt i rozumie ich niezależność, a jednocześnie zechce poświęcić czas na oswajanie, to znakomitego kompana odnajdzie w pigmejskim jeżu afrykańskim ... nie można nie zauroczyć się oglądając młode osobniki, wyglądające zupełnie jak dziecięce zabawki. Nie uczulają. Jeże stały się popularne w USA pod koniec lat 80., ale już Rzymianie udomowili przodków jeża algierskiego w IV w.p.n.e. Utrzymywali je jako zwierzęta użytkowe - na mięso i w celu pozyskania igieł (m.in. używanych jako pinezki do papieru, spinania ran pooperacyjnych.

WYGLĄD I POCHODZENIE

Pigmejski jeż afrykański - w hodowli często występuje właściwie hybryda gatunków jeża białobrzuchego (Atelerix albiventris) i algierskiego (A. algirus) - należy do owadożernych gatunków jeży występujących na kontynencie afrykańskim. Gatunek ten spotykany jest na obszarze biomu pustynnego wschodniej Afryki, od Senegalu, po Sudan i Zambię, gdzie nocami przemierza trawiaste tereny w poszukiwaniu pożywienia, które stanowią: owady i ich larwy, węże, ślimaki, dżdżownice, (bezkręgowce), czasem zjedzą jakąś roślinkę, a czasem drobne kręgowce. Wykazują oportunistyczną strategię żerowania i szerokie spektrum diety, mają wysoką odporność na jady i toksyny, zatem zjadają czasem jadowite węże i skorpiony. Są to zwierzęta prowadzące samotniczy tryb życia (również utrzymywane w warunkach domowych), obierają sobie swoje terytorium, którego zasięg może osiągać w promieniu do 300 metrów, a na środku usytuowana jest nora mieszkalna. Utrzymują dystans od innych osobników gatunku (między samcami ok. 18 metrów). Aktywność nocna. Na wolności okres rozrodczy przypada na ciepłą porę deszczową, kiedy dostępna jest obfitość pożywienia - pomiędzy październikiem a marcem. Wchodzą w wiek reprodukcyjny w ok.3-5 miesiącu życia. Rozróżnienie płci nie sprawia trudności. Długość ciąży średnio 35 dni. Masa urodzeniowa noworodków średnio 10g (w miocie 1-10, średnio 3-4). Rodzą się one z igłami, ale pokrytymi błoną, która kilka godzin od urodzenia wysycha, a igły natychmiast zaczynają rosnąć. Po kilku kolejnych miesiącach życia igły są wymieniane z młodocianych na dorosłe (czemu może towarzyszyć lekkie łuszczenie naskórka). Odsadzenie następuje pomiędzy 4 a 6 tyg. życia, młode opuszczają niedługo potem matkę. Średnio dojrzałość osiągają po 2 miesiącach.
Zwierzęta pokrój budowy mają typowy dla jeży. U zrelaksowanego zwierzęcia ciało przyjmuje kształt owalny, grzbiet pokryty igłami (wytwory keratynowe), ogonek skrócony. Brzuch miękki, barwy białej, podobnie jak część twarzowa, pokryte delikatnym futerkiem. Kończyny stosunkowo krótkie (ciało osadzone nisko przy ziemi) przednie łapy zaopatrzone w 5 palców, tylne w 4. Zwierzę osiąga rozmiar 12-22 cm, a wagę ok. 300-600 g. Zaniepokojony osobnik zwija się w defensywną kulę najeżoną kolcami, osiągając wówczas wielkość dużego grejpfruta. Obserwuje się dymorfizm płciowy, samice są nieco większe od samców. Najlepiej rozwinięte zmysły to węch i słuch (sprawność słuchu zbliżona do ludzkiego), natomiast zmysł wzroku rozwinięty jest słabo, jeże w świetle dziennym prawie nie widzą. W naturze żyją ok. 2-3 lata, w warunkach hodowlanych zwierzęta te dożywają około 8-10 lat, przy zapewnieniu im dobrostanu. Kolorystyka - typową odmianą barwną jest aguti, o igłach barwy brązowej i szarej, o kremowych zakończeniach, wyhodowano kilka innych, jak albino, cynamonowa, platynowa, czekoladowa.
Hibernacja/letnia estywacja: w przeciwieństwie do jeży europejskich jeż pigmejski nie zapada w długi sen, gromadząc zapasy tłuszczu - jeśli obserwujemy takie zjawisko u pupila, może ono świadczyć o problemach zdrowotnych lub złych warunkach utrzymania. Może co najwyżej zapadać w krótkie "drzemki", w niesprzyjających warunkach (gdy jest zbyt zimno lub zbyt ciepło).


WARUNKI CHOWU
(...)

KARMIENIE
(...)

ZABIEGI PIELĘGNACYJNE
(...)

OSWAJANIE
(...)

PROBLEMY ZDROWOTNE
(...)




tekst:
Dr wet Joanna Zarzyńska
Dr Paweł Zarzyński
Za udostępnienie zdjęć dziękujemy autorom blogu: http://jezyniec.blox.pl