BURMAN

Kot, który kocha ludzi

Wszystko zaczęło się za sprawą lekarza marynarki amerykańskiej, dr Josepha C. Thomsona. W 1930 roku wracając do Kalifornii z Rangunu przywiózł ze sobą krótkowłosą kotkę maści sobolowej nazwaną WONG-MAU. Doktor Thompson do celowości swojego przedsięwzięcia przekonał trzech swoich znajomych hodowców i genetyków i namówił ich, aby uczestniczyli w serii eksperymentów i badań, które miały rzucić światło na budowę i tajemnicę genetyczną Wong-mau. W efekcie tych żmudnych prac okazało się, że Wong-mau jest hybrydą kota syjamskiego z nową jak dotąd nieznaną rasą kota. Rasę nazwano Burmańską, co zostało opublikowane w artykule "Genetics of the Burmese cat" w miesięczniku "American Jurnal Of Heredity" w 1943 roku. Wszystkie koty burmańskie były wówczas sobolowe. W Wielkiej Brytanii koty te zostały zarejestrowane w 1952 roku, a rok później okazy odpowiadające wzorcom amerykańskim zostały zarejestrowane w USA.

Rozdzielenie hodowli tych kotów dało dwie odrębne odmiany kotów burmańskich: brytyjską, która ma budowę bardziej orientalną oraz amerykańską, która ma budowę bardziej masywną i krępą.

Po wielu latach selekcji i hodowli w Wielkiej Brytanii pojawiła się nowa odmiana barwna kota burmańskiego w kolorze niebieskim z odcieniem szarym. Uzyskanie tej nowej odmiany barwnej zdopingowało hodowców do pracy w efekcie, której powstały nowe odmiany barwne. Dzięki pracy hodowlanej mamy dziś, oprócz podstawowej odmiany kolorystycznej, dziewięć odmian barwnych kotów burmańskich: niebieski, czekoladowy, liliowy rudy, kremowy, szylkret sobolowy, szylkret czekoladowy, szylkret liliowy, szylkret niebieski. Te odmiany kolorystyczne uznawane są wszędzie; od niedawna również w USA. Lata 80. i 90. przyniosły na świecie powstanie nowych odmian kolorystycznych kota burmańskiego: białej i srebrzystej. Powstały również nowe rasy, których bazą wyjściową jest kot burmański, np. burmilla, mandalay czy kot bombajski oraz tonkiński.

Mówiąc o budowie kota burmańskiego z hodowli europejskich a kota burmańskiego z USA należy wspomnieć o zasadniczych różnicach w wyglądzie nie tylko korpusu ale i głowy. Typ amerykański ma głowę i oczy bardziej zaokrąglone natomiast europejski typ określa głowę sredniej wielkości w kształcie klina z krótkim noskiem. Dolna powieka zaokrąglona co daje wrażenie oka w kształcie migdała. Wszystkie odmiany barwne mają oczy w kolorze żółtym do złocistego.

Hodując tę rasę kotów należy pamiętać o bezcelowości krzyżowaniu odmiany europejskiej z amerykańską ponieważ doprowadza to do narodzin kotów z poważnymi wadami, takimi jak: rozszczep podniebienia lub dotkliwe deformacje głowy.
Kot burmański jest uznawany za wyjątkowo elegancką rasę nie tylko pod względem budowy swego ciała, czy struktury atłasowego w dotyku futerka, również w powolnym dostojnym chodzie jak i wesołej pełnej gracji zabawie. Koty burmańskie fascynują silną osobowością. Mając naturę typowego kota posiadają doskonale rozwinięte umiejętności kojarzenia jak również wielką inteligencję. Koty burmańskie są kotami, które mają wrodzoną potrzebę posiadania swego jedynego opiekuna, do którego przywiązują się i którego szczerze kochają. Kotom tej rasy bardziej odpowiada towarzystwo ludzi niż zwierząt, zamiast na przykład psa, z którym jak będzie trzeba znajdują "odpowiednią drogę porozumienia".
Mając niewielkie mieszkanie można posiadać kilka kotów burmańskich, które będą się doskonale porozumiewały między sobą i ze swoim opiekunem. Koty burmańskie są pełne kociego humoru: wesołe, lubiące się bawić ze sobą, jak i swoim opiekunem, czasami zuchwałe, co w zależności od okoliczności może być niebezpieczne dla nich samych.
Burmany to rasa krzepka, odporna na choroby i infekcje. Bardzo wiele osobników dożywa dwudziestu lat. Porównując je z innymi kotami krótkowłosymi są mniej hałaśliwe, łatwo adaptując się do nowego środowiska, nie niszczą przy tym zasłon, firanek czy mebli. Wystarczy im przyrząd do drapania i opiekun, który będzie miał czas na zabawę z nimi. Przy odpowiednim podejściu są zdolne do podporządkowania się rygorom domowym, które narzuci im ich ulubiony opiekun.
Koty burmańskie są rasą przyszłości, chociażby dlatego, że kochają ludzi.

Na koniec jako ciekawostkę, podam, że wielkimi miłośnikiami kotów burmańskich są księżna i książę Kentu.


Zbyszek Żak
Prekursor hodowli kotów burmańskich w Polsce


POWRÓT

STRONA GŁÓWNA